Wednesday, January 31, 2018

ကၽြနု္ပ္ကုိယ္ေတြ႕အိမ္မက္တြင္းမွ ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ား

ကြ်ႏု္ပ္ကုိယ္ေတြ႕အဂၤ၀ိဇၨာႏွင့္ အိမ္မက္တြင္းမွ ပုဂၢဳိလ္ထူးမ်ား

(၁၉၉၆)ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ (၅)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႕၊ မနက္(၅)နာရီတိတိ၊ အျပင္မွာ ႏွင္းေတြက်ေနဆဲ။
ကြ်ႏု္ပ္သည္ညက အိမ္မက္ကုိ ျပန္လည္စဥ္းစားေနမိသည္။ အိမ္မက္ထဲတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ျပည္ၿမိဳ႕ရွိ ေရႊဆံေတာ္ ဘုရား၏ေအာက္ဘက္တြင္ရွိေသာ လုိဏ္ဂူထဲေရာက္ရွိေနပါသည္။ ထုိလုိဏ္ဂူအတြင္းတြင္ ယခုေခတ္ စတိတ္ရႈိးမ်ားတြင္ အသုံးျပဳေသာ မီးလုံးမ်ားႏွင့္တူေသာ ျမဴခုိးမ်ားျဖင့္ လႊမ္းၿခံဳေနပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္သည္ လုိဏ္ဂူအတြင္းဘက္မွ လူသံလုိလုိၾကားမိ၍ အထဲသုိ႕တစ္လွမ္းခ်င္း၀င္သြားမိရာ ဂူ၏ ညာဘက္ျခမ္း တြင္ သံဇကာလုိလုိ၊ သစ္သားလုိလုိ ဇကာကြက္ျဖင့္ ပိတ္ထားေသာ အခန္းတြင္းမွ ၀တ္ျဖဴ စင္ၾကယ္ႏွင့္ ေခါင္းေပါင္းအျဖဴေပါင္းထားေသာ အဘုိးႀကီးတစ္ဦးသည္ တရားထုိင္ေနရာမွ ကြ်ႏု္ပ္အားလက္ျဖင့္ ''လာဦး၊ လာဦး"ဟု လက္ယက္ေခၚေနသည္။
ကြ်ႏု္ပ္ရင္ထဲတြင္ ဒိတ္ကနဲ တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ငါ့ကုိေခၚေနတာေတာ့ က်ိန္းေသ တယ္။ ဒါေပမဲ့ဒီအဘုိးႀကီးနဲ႕ ငါနဲ႕ကသိတာမဟုတ္ဘူး။ အႏၲရာယ္ေပးမယ့္သူလား၊ အုိ…. မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးေလ၊ သူ႕မ်က္ႏွာက ရန္ျပဳမယ့္ပုံစံမ်ဳိးမွ မဟုတ္တာ….။
ကြ်ႏု္ပ္သည္ မိမိ၏ ေၾကာက္စိတ္ကုိ ခႏၶာကုိယ္တြင္းမွ ေမာင္းထုတ္၍ ရဲေဆးတင္ကာ အဘုိးႀကီးရွိရာ အခန္းတြင္းသုိ႕ ၀င္သြားလုိက္မိပါသည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့မွ ကၽြႏု္ပ္၏ေၾကာက္စိတ္မ်ားသည္ ပုိပုိ၍  ကင္းစင္သြားပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္ အဘုိးအုိ၏မ်က္ႏွာသည္ ေသခ်ာစြာအနီးကပ္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ လြန္စြာၾကည္ညိဳစရာေကာင္းေနပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္မွ ''အဘ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေခၚေနတာလား'' ဟု ဂါရ၀ျပဳရင္း ႏႈတ္ဆက္စကားကုိ ဆုိလုိက္ပါသည္။
''ေအး…. မင္းကုိ အဘ ေစာင့္ေနတာ ၾကာၿပီ ၊ ေရွ႕ကိုတုိး ၊ ေရွ႕ကုိတုိး"
ကြ်ႏု္ပ္သည္ အဘဟု သူ႕ကုိယ္သူေျပာေနေသာ အဘုိးႀကီး၏ ေရွ႕ကုိ အနည္းငယ္တုိးလုိက္ရာ-
''မင္းလက္၀ါးျဖန္႕စမ္း"
ကြ်ႏု္ပ္လည္း အမိန္႕ေပးခံရသည့္ ရဲေဘာ္တစ္ဦးပမာ အဘုိးႀကီး၏ ေရွ႕တြင္ ညာလက္၀ါးကုိ ျဖန္႕လုိက္ မိသည္။
အဘုိးႀကီးသည္ ၄င္း၏လက္တြင္းမွ အေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနေသာ အလုံးတစ္လုံး (ဓါတ္လုံးသ႑ာန္)အလုံး တစ္လုံးကုိ ကြ်ႏု္ပ္၏ ညာဘက္လက္တြင္းသုိ႕ ထည့္လုိက္ရာ ၊
''ဟာ…."
ကြ်ႏု္ပ္မွာ ေက်ာေတြရင္ေတြ စိမ့္သြားကာ ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္းထသြားပါသည္။
''ဘုရား…..ဘုရား''
ႏႈတ္မွလည္းဘုရားတလုိက္မိပါသည္။ အဘုိးႀကီးထည့္ေပးလုိက္သည့္ ဓါတ္လုံးသည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ညာလက္အတြင္း လက္၀ါးေပၚတြင္ အရည္ေပ်ာ္သလုိျဖစ္ကာ အသားထဲစိမ့္၀င္သြားပါသည္။
အဘုိးႀကီးမွ
''သား မင္းဘ၀ ေအာင္ၿပီလုိ႕သာမွတ္လုိ္္က္ေပေတာ့''ဟု ေျပာၿပီး ရုတ္တရက္ ကြ်ႏု္ပ္၏ေရွ႕မွ အဘုိးႀကီး ေပ်ာက္သြားပါသည္။ ဖ်တ္ကနဲအိမ္မက္မွလန္႕ႏုိးလာေတာ့ မနက္(၄)နာရီခြဲေနၿပီး၊ ကြ်ႏု္ပ္စဥ္းစားမိသည္။ အိမ္မက္အတြင္းမွ အျဖစ္အပ်က္တုိ႕သည္ ဂမၻီရဆန္ဆန္ျဖစ္ေနသည္။ ျပည္ေရႊဆံေတာ္ဘုရားကုိ ကြ်ႏု္ပ္ ေရာက္ဖူးပါသည္။ ယခု အိမ္မက္,မက္သည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ျပန္တြက္ၾကည့္ပါက ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)ေက်ာ္ေလာက္ရွိေနပါ ၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြ်ႏု္ပ္မွာ ေဗဒင္ဆရာမဟုတ္ပါ။ ကေရေတးနည္းျပဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ ေအာင္ဆန္းကြင္းမွာ အခ်ိန္ပုိင္းနည္းျပအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနရင္းမွ အစုိးရအဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖစ္ေသာ တပ္မ(၅၅) ျပည္သူ႕ရဲတပ္ဖြဲ႕ (Y.W.C.A) (S.K.I)အသင္း အစရွိတဲ့ အဖြဲ႕ေတြမွာ နည္းစနစ္မွဴးတာ၀န္ေတြယူေနရတဲ့အခ်ိန္ ေနာက္ဆုံး ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္၊ ကရာေတးဆပ္ေကာ္မတီမွာ ဒု-ဥကၠဌဘ၀နဲ႕ (၃)ႏွစ္ တာ၀န္ထမး္ေဆာင္ ၿပီး၊ အနားယူေတာ့မွ ေဗဒင္ေလာကထဲေရာက္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ စြဲလမ္းၿပီး အိမ္မက္, မက္တယ္လုိ႕ ေျပာရေအာင္လည္း ဒီေလာက္အခ်ိန္ေတြၾကာစရာမလုိပါဘူး။
ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဒီအိမ္မက္က ထူးျခားတာနဲ႕ မနက္(၆)နာရီ ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ေတာင္ဥကၠလာပရွိ ေဟမ၀န္ေစ်းဘက္သုိ႕ ထြက္လာရင္းစိတ္ထဲက ဆရာ့ကုိေမးၾကည့္ရမယ္ေပါ့။ အဲဒီေစ်းထဲမွာက ကြ်ႏု္ပ္ ကုိယ္တုိင္ ဖြင့္ထားတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ တစ္ဆုိင္ရွိတယ္ေလ၊ ကြ်ႏု္ပ္၏ ဆရာက မနက္တုိင္း ကြ်ႏု္ပ္၏ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ထုိင္ေနၾကဆုိင္ကုိ ေရာက္ေတာ့ ဆုိင္တံခါးမဖြင့္ရေသးဘူး၊ ဆုိင္ေရွ႕မွာ ရဟန္းတစ္ပါး ရပ္ေစာင့္ေနတာေတြ႕လုိက္ရတယ္။
ကြ်ႏု္ပ္မွ ''အရွင္ဘုရား…… ဘာကုိအလုိရွိပါသလဲ''ဟု လက္အုပ္ခ်ီ၍ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ရာ …..။
ဘုန္းႀကီးက ''ဒကာႀကီးက ေဗဒင္ဆရာျမတ္ထြဋ္ဆုိတာလား''….။
''ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရား''
''ေအး … ဒကာႀကီးကုိ ဘုန္းႀကီးေစာင့္ေနတာ ၾကာၿပီ။ ဒကာႀကီးနဲ႕ ေဗဒင္ကိစၥ ေဆြးေႏြးခ်င္လုိ႕''
ကြ်ႏု္ပ္က ''မွန္လွပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ စားပြဲခုံေတြခင္း လုိက္ပါဦးမယ္ ဘုရား''
''ေအး … ေအး၊ လုပ္လုပ္ ဒကာႀကီးလုပ္သင့္တာကုိ အရင္လုပ္လုိက္ပါဦး၊ ၿပီးေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေဆြးေႏြး တာေပါ့''
ကြ်ႏု္ပ္လည္း ဘုန္းႀကီးထုိင္ရန္အတြက္ စားပြဲခုံတစ္လုံးကုိ အရင္ခင္းလုိက္ၿပီး စိတ္ထဲမွာလည္း ညက အိမ္မက္ထဲမွ ၀တ္ျဖဴစင္ၾကယ္အဘုိးႀကီးႏွင့္ ယခုမနက္ဆုိင္သုိ႕ ၾကြလာေသာရဟန္းအေၾကာင္းကုိ ဆက္စပ္၍  ေတြးၾကည့္ေနမိသည္။
ထုိင္ခုံမ်ားခင္းၿပီးခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္မွ ''အရွင္ဘုရား ဘာကုိ သိခ်င္တာလဲ ဘုရား''
''ဘုန္းႀကီးက ေဗဒင္ေမးလုိ႕ လာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒကာႀကီးရဲ႕ ေဗဒင္အမည္ျမတ္ထြဋ္တုိတာ ဘယ္သူ ေရြးေပးတဲ့ နာမည္လည္းဆုိတာ သိခ်င္လုိ႕ပါ''
ကြ်ႏု္ပ္မွာ ''တပည့္ေတာ္ရဲ႕မိခင္ ေပးထားတဲ့နာမည္ပါ၊ ေဗဒင္နည္းစနစ္နဲ႕ဆုိေတာ့ ဒီနာမည္ကုိေပးလုိ႕ မရဘူးဆုိတာသိပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ေမြးေန႕က စေနသားပါ။ ဒါေပမဲ့ မိဘေတြမွဲ႕ေခၚထားခဲ့တဲ့ အမည္ကုိ မပယ္ခ်င္လုိ႕ပါ။
''ဒီလုိရွိတယ္ ဒကာႀကီး ၊ ဘုန္းႀကီးကေတာ့ရခုိင္ဆုိေတာ့ ရခိုင္ရုိးရာအမည္ေပးနည္းစနစ္ကုိ နည္းနည္း ရွင္းျပဦးမယ္၊ ဒကာႀကီးရဲ႕ ေမြးနံစေနသားကုိ ခဏေဘးဖယ္ထားလုိက္ပါဦး၊ ျမတ္ထြဋ္ဆုိတဲ့အမည္က ပုဂၢလ ပညတ္အားေတာ့ေကာင္းပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဂၤ၀ိဇၨာ တုိင္ပညာခန္းနဲ႕ဆုိရင္ အမည္ေဇာက္ထုိးျဖစ္ေနတယ္။


(၅)-(ျမတ္) (၅)-(မူလ)
၀-(ထြဋ္) ၀- (ႀတိရန္း)

၂- (ေခါင္) ၂ - (ပဥၥပြတ္)
(၅)-(ျမတ္ထြဋ္) (၅) –(မူလ)
၀-

အဲဒါကုိ ဘုန္းႀကီးကေနာက္တစ္ခုကုိ ေစတနာနဲ႕ ထပ္ၿပီးေျဖေပးလုိက္မယ္၊ မူလကုိ ပဥၥပြတ္အုပ္ထားတဲ့ ''ျမတ္ထြဋ္ေခါင္'' ဆုိတဲ့ အမည္ပဲ ….
အဂၤ၀ိဇၨာက်မ္းရင္းမွာလည္း ပဥၥပြတ္ၿဂိဳလ္ဟာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈရွိတယ္လုိ႕ ဆုိထားတယ္၊ အလယ္မွာရွိတဲ့ (ထြဋ္)ဆုိတဲ့ အမည္ပညတ္က ထည့္မတြက္လည္းရတယ္၊ အရင္းနဲ႕အျဖားကုိ အဓိကထား ရမယ္။
ဒကာႀကီးက ေဗဒင္ဆရာဆုိေတာ့ ဆရာကုိ ဆရာျပန္လုပ္မယ္လုိ႕ မထင္လုိက္နဲ႕ဦးေနာ္၊ ဘုန္းႀကီးက ေစတနာနဲ႕ ေျပာျပတာပါ။
တကယ္လုိ႕ မိဘကေပးထားတဲ့ နာမည္ကုိ ေလာေလာဆယ္မေျပာင္းခ်င္ဘူးဆုိရင္လည္း ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ၾကရန္ ဒကာႀကီးစာေရးဆရာလုိင္းထဲကုိ အလုိလုိေရာက္လာလိမ့္မယ္၊ အဲဒီအခါက်ရင္  ဒကာႀကီး ဒီ''ျမတ္ထြဋ္ေခါင္'' ဆုိတဲ့အမည္ကုိ သုံးပါလုိ႕ ဘုန္းႀကီးက တုိက္တြန္းခ်င္တယ္။ ဒါပါပဲ ဒကာႀကီး ဘုန္းႀကီးၾကြမယ္''
ဘုန္းႀကီးသည္ေျပာေျပာဆုိုဆုိ ရုတ္တရက္ထကာကြ်ႏု္ပ္၏ ဆုိင္ထဲမွ ၾကြသြားပါသည္။ ဘုန္းႀကီီးၾကြ သြားလုိ႕ အေတာ္ေလးၾကာေတာ့မွ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဘုန္းႀကီး၏ ဘြဲ႕အမည္ႏွင့္ ေနရပ္လိပ္စာကုိ ေမးဖုိ႕သတိရ လာေတာ့သည္။ ၄င္းဘုန္းႀကီးႏွင့္ကြ်ႏု္ပ္သည္ တစ္ခါမွ်မျမင္ဖူး မႀကဳံဖူးပါ သိလည္းမသိပါ။ ကြ်ႏု္ပ္အား အဂၤ၀ိဇၨာ တုိင္ပညာခန္းအားရုတ္တရက္ႀကီး အေသးစိတ္လာ၍ရွင္းျပသြားသည္ကုိ ကြ်ႏု္ပ္မွာအံ့ၾသ၍ မဆုံးျဖစ္ေနသည္။
ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေစ်းထိပ္သုိ႕ အေျပးအလႊားထြက္ကာ ခုနက ဘုန္းႀကီးအားလုိက္၍ ရွာရာအစအနပင္ မေတြ႕ရေတာ့ပါ။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ၄င္းအိမ္မက္ႏွင့္ သည္မနက္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာအျဖစ္အပ်က္တုိ႕အား ကြ်ႏု္ပ္၏ ဆရာသခင္အားေျပာျပရာ ဆရာသည္ ကြ်ႏု္ပ္ေျပာသမွ်ကုိ နားေထာင္ၿပီးမွ ၿပဳံး၍
''ေမာင္ထြဋ္ မင္းဟာ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ စာေရးဆရာ၊ ေဗဒင္ဆရာ တစ္ဦးျဖစ္လာလိမ့္လုိ'' လုိ႕နိမိတ္ဖတ္၍ ေျပာၾကားပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္သည္လည္း ဆရာျပန္သြားေသာအခါ ညက အိမ္မက္ထဲမွ အဘုိးႀကီးႏွင့္ ယခုမနက္ၾကြလာေသာ ရဟန္းတစ္ပါးအေၾကာင္းကုိ ဆက္လက္၍ ေတြးေနမိပါ ေတာ့သည္။
(၁၉၉၈)ခု၊ မတ္လ (၇)ရက္၊ စေနေန႕။ အခ်ိန္က မနက္(၁၀)နာရီခြဲ၊ အျပင္မွ ေနကတအားပူေနတဲ့ အခ်ိန္၊
ကြ်ႏု္ပ္သည္ တပည့္ေက်ာ္ ကုိေအာင္၀င္းႏွင့္ ယၾတာကိစၥမ်ားကို တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးေနခုိက္ ….
''ဆရာေရ ….. ဆရာ''
အိမ္ထဲသုိ႕ ေရႀကီးသုတ္ျပာႏွင္ ၀င္လာသူမွာ ကြ်ႏု္ပ္၏ တပည့္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကုိေအာင္ျမတ္စုိးပင္  ျဖစ္ပါသည္။
''ဟာ ကုိေအာင္ျမတ္စုိးႀကီး ပါလား ၊ လာဗ်ာ၊ ဘာကိစၥရွိလုိ႕လဲ ''
''ဆရာေရ ….. ဆရာကုိ အင္မတန္ထူးဆန္းတဲ့ အိမ္မက္အေၾကာင္းေျပာျပခ်င္လုိ႕ ဒီေန႕အလုပ္ကုိ မနက္ပုိင္းထဲက ၿပိးေအာင္လုပ္ၿပီး ဆရာ့ဆီကုိထြက္လာတာ''
ေဘးမွ ကုိေအာင္၀င္းက
ကုိေအာင္ျမတ္စုိးကေတာ့ လုပ္ခ်လုိက္ျပန္ၿပီ ၊ ခင္ဗ်ား လာလုိ႕ရွိရင္ ထူးဆန္းတာတစ္ခုအၿမဲပါလာ တာပဲ၊
''ဒီတစ္ခါ တကယ္ထူးဆန္းတာပါ ကိုေအာင္၀င္းရဲ႕၊ ညက ကြ်န္ေတာ္အိမ္မက္မက္တာ အိမ္မက္ထဲမွာ ဆရာဆုံးသြားလုိ႕တဲ့''
ဆရာတုိ႕အိမ္ေရွ႕မွာလည္း အသုဘအေလာင္းႀကီးျပင္ထားလုိက္တာ လူေတြကလည္းအမ်ားႀကီးပဲ၊ ဆရာ့မိန္းမနဲ႕ ကေလးေတြကလည္း ဆရာ့အေလာင္းေဘးမွာ ငိုေနလုိက္ၾကတာ၊ ကြ်န္ေတာ္လညး အိမ္မက္က လန္႕ႏုိးလာေတာ့ ရင္ေတြတအားတုန္တာနဲ႕ ေရတစ္ခြက္ထေသာက္ၿပီး နာရီကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ မနက္(၅)နာရီ ေလာက္ရွိေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပန္အိပ္လုိ႕မရတာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတုိက္ သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ ဘုရားရွိခုိးၿပီး ဆရာ့အတြက္ ဆုေတာင္းေပးတဲ့ ကိစၥေတြပဲ လုပ္လုိက္မိတယ္။
မနက္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ မိန္းမကုိ ေျပာျပလုိက္တယ္။ သူလည္း ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္မက္ကုိ နားေထာင္ၿပီး ဆရာ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနပုံရတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္က ပန္းထိမ္ဆရာဆုိေတာ့ လုပ္လက္စေလးေတြ နည္းနည္းအစသတ္ၿပီး ဆရာ့ဆီကုိ ထြက္လာတာ။
ကြ်ႏု္ပ္သည္ ကုိေအာင္ျမတ္စုိး၏ အိမ္မက္ကုိ နားေထာင္ရင္းမွ လက္မွနာရီကုိၾကည့္လုိက္ရာ မနက္ (၁၁)နာရီေက်ာ္ေနၿပီ …..




၄                              
၁                              
၅                              
၀ (စေနေန႕)                 ၁ (တနဂၤေႏြခ်ိန္)
                               
၆ ခရီး၊ စကား(ခုိက္)        ၀ (စေနသား) ခုိက္
၂                              
(ေန႕)                       (အခါ)

စေနေန႕ (ေန႕တုိင္)တြင္ ခရီး၊ စကားႏွင့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားသည္ တုိင္၏ အဆုိးဆုံးဌာနတြင္ ရပ္တည္ေန ၿပီး၊ အခ်ိန္တုိင္ (သူရဇၨ)တုိင္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္၏ေမြးေန႕ (စေန)မွာ တုိင္၏ အဆုိးဆုံးဌာနတြင္ ရပ္တည္ေနျပန္ပါ သည္။
အခ်ိန္းတုိင္းအရ စေနသားပ်က္စီးႀကဳံေနခ်ိန္တြင္ ကြ်နု္ပ္၏တပည့္သည္သူ၏အိမ္မက္ထဲတြင္ ကြ်ႏု္ပ္ ေသၿပီျဖစ္ေၾကာင္းလာ၍ ေျပာေနျပန္သည္။သဘာ၀တရား၏ ဆန္႕က်င္ဘက္သေဘာကုိ ျပန္ေလ့လာလွ်င္ (ည) အခ်ိန္ကုန္ဆုံးပါက (ေန႕)အခ်ိန္က်ေရာက္လာမွာျဖစ္ပါသည္။ ပ်က္စီးမႈအေၾကာင္းတရားကုိ ၾကားလိုက္ရ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပ်က္စီးမႈတုိ႕ ကုန္ဆုံးလွ်င္ ေကာင္းေသာအက်ဳိးတုိ႕ကုိ ခံစားရမည္ျဖစ္ပါသည္။
၅                            
၂( ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ) ၂ (ေငြေၾကး)
                             
၁                            
၄                            
၀ (ပ်က္စီးမႈ)               ၀ (စေနသား)
၃                            

''ကဲ ကုိေအာင္ျမတ္စုိးေရ၊ ခင္ဗ်ားမက္တဲ့ အိမ္မက္က ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကုိ ရမယ့္ (နိမိတ္)ကုိျပတာပဲ (၅)ရက္အတြင္း ေငြေၾကး၀င္လာလိမ့္မယ္''
''ဟာ … ဆရာထြဋ္၊ အဲဒီအိမ္မက္နိမိတ္က ေငြ၀င္မယ့္နိမိတ္ဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ္က အဆုိးနိမိတ္ ထင္ေနတာ၊ ဟဲ…ဟဲ ဒါပဲေနာ္ ဆရာ၊ ေငြ၀င္လာရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကုိ လက္ဖက္ရည္တုိက္ရမယ္''
''ေၾသာ္ ကုိေအာင္ျမတ္စုိးရယ္ လက္ဖက္ရည္တင္မကဘူး မုန္႕ပါေကြ်းဦးမယ္''
ကြ်ႏု္ပ္သည္ ၄င္းအိမ္မက္ကိစၥျဖစ္ေပၚၿပီး (၅)ရက္အၾကာတြင္ ေမာ္လၿမိဳင္မွ ကြ်ႏု္ပ္၏တပည့္တစ္ဦး သည္ ၄င္း၏လုပ္ငန္းမ်ား ေအာင္ျမင္မႈရရွိသည့္အတြက္ ကြ်ႏု္ပ္ထံသုိ႕ ေငြငါးေသာင္းလာေရာက္ကန္ေတာ့ သြားပါသည္။ အိမ္မက္ႏွင့္ အဂၤ၀ိဇၨာဆက္စပ္မႈတုိ႕သည္ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလစြာ။
(၂၀၀၆)ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ ၊ အခ်ိန္က မနက္(၄)နာရီ၊ ေန႕ကုိေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ မွတ္မိတာကေတာ့ ထို ေန႕တြင္ မုိးႀကီးေလးႀကီးက်တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။
အိမ္မက္က မနက္မုိးလင္းခါနီး အိမ္မက္ျဖစ္လုိ႕ ကြ်ႏု္ပ္စိတ္ထဲ အိမ္မက္ထဲကအျဖစ္အပ်က္တုိ႕ကုိ တစ္ခုမက်န္ မွတ္မိေနပါသည္။
အိမ္မက္ထဲတြင္ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္မေတြ႕တာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကြ်ႏု္ပ္၏ ဆရာသခင္တစ္ဦးျဖစ္သူ အဘ ဦးဘမွီ ႏွင့္ေတြ႕ဆုံျခင္းျဖစ္သည္။ အဘ ဦးဘမွီသည္ မဟာဘုတ္ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ အိမ္မက္ထဲတြင္ အဘသည္ ကၽြႏု္ပ္၏နံေဘးတြင္ တင္ပလႅင္ေတြ ထုိင္ေနသည္။
အဘက ''ေမာင္ထြဋ္ မင္းဆီကုိ ငါရုတ္တရက္ ေရာက္လာလုိ႕ မင္းအံ့ၾသေနတယ္မဟုတ္လား၊ မင္း အခက္အခဲ ေတြႀကဳံေနလုိ႕ ငါ့ေရာက္လာရတာပဲ မင္းလက္ဖက္ရည္မွာလူမ၀င္ဘူးမဟုတ္လား၊ (ကသစ္)ရြက္ နဲ႕ ဓာတ္ဆင္လုိက္ကြာ၊ ဒီနည္းကုိ မင္းသိတာပဲ ေနာက္ၿပီး မင္းဓာတ္ဆင္ထားတဲ့ မတြန္႕ေစရကစားကြက္ေတြ ကုိ ဆန္ေဆးရည္နဲ႕ ေလာင္းၿပီး ျပန္ေျဖလုိက္တာ။ ဒါဆုိရင္ မင္းဆုိင္ကုိ လူျပန္၀င္လိမ့္မယ္''
''ဗ်ာ ….. ''
အိမ္မက္ထဲတြင္ ကြ်ႏု္ပ္သည္ လြန္စြာအံ့ၾသသြားပါသည္။ ဆုိင္ကုိ လူမ၀င္တာကုိ သိတယ္ဆုိတာက သိပ္မထူးဆန္းဘူး၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ စုံစမ္းလုိက္ရင္ရတာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ကြ်ႏု္ပ္တစ္ေယာက္တည္းသာသိေသာ (မတြန္႕ေစရ) ဓာတ္ဆင္ထားည္ကုိ အဘဦးဘမွီ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး သိတာလဲ၊ ဆရာ ဦးဘမွီ ဓာတ္ဆင္လုိေသာ ကသစ္ႏွင့္ လူ၀င္ေစလုိေသာ ပညာခန္းမွာ (လူ)ဆုိေသာ ဗုဒၶဟူးၿဂိဳလ္၏ မိတ္ႏွင့္ဓာတ္ကုိ တြဲ၍ ဓာတ္ဆင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
(၄)ဟူး၏ မိတ္ၿဂိဳလ္မွာ တနလၤာျဖစ္ၿပီး ၊ (၄)ဟူး၏ ဓာတ္ၿဂိဳလ္မွာ ေသာၾကာျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ (၄)ဟူး ၏ မိတ္ႏွစ္ဖက္မွာ တနလၤာအစ ေသာၾကာအဆုံးနံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ကသစ္၊ ကြမ္းသီး၊ ကြ်န္းသား တုိ႕ျဖစ္ပါ သည္။

မိတ္
(၄)  =   (  ၂ x  ၆)
မိတ္

ေနာက္တစ္ရက္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ဗုဒၶဟူးၿဂိဳလ္န၀င္းေပၚခ်ိန္ျဖစ္ေသာ (စေနခ်ိန္)တြင္ မိတ္ေပၚဓာတ္အုပ္ ပညာခန္းျဖစ္ေသာ ကသစ္ႏွင့္ဓာတ္ဆင္ၿပီး မတြန္႕ေစရဓာတ္မ်ားကုိ ဓာတ္ခုိက္ေျဖစနစ္ျဖင့္ ဆန္ေဆးရည္မ်ား ေလာင္းလိုက္ရာ အံ့ၾသဖြယ္ရာ ကြ်ႏု္ပ္၏လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ လူျပန္၀င္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်ႏု္ပ္၏ စိတ္ထဲမွာ မတင္မက်ျဖစ္ေနတာက အဘဦးဘမွီႏွင့္ မေတြ႕တာ (၅)ႏွစ္ေလာက္ရွိပါၿပီ၊ စြဲလမ္းမႈလည္းမရွိခဲ့ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက အဘသည္ ေဗဒင္ဆရာတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ အၾကားအျမင္ရ ပုဂၢဳိလမဟုတ္ပါ။ ကြ်ႏု္ပ္ရုိးသားစြာ ၀န္ခံပါရေစ၊ ကြ်ႏု္ပ္၏ဘ၀တြင္ အလြန္ထူးဆန္းေသာ အိမ္မက္မ်ားစြာမက္ပါသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ ယခုေဟာၾကားေန ေသာ ေဗဒင္ပညာသည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ဆရာသခင္ ေက်းဇူးရွင္တုိ႕၏ အနီးကပ္သင္ၾကားျပသမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း အေၾကာင္းႀကီးငယ္ ေပၚေပါက္လာ၍ အခက္အခဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေသာအခါတြင္ အိမ္မက္တြင္း မွ ပုဂၢဳိလ္ထူးမ်ား လာေရာက္ေျဖရွင္းေပးၾကရာ ကြ်ႏု္ပ္၏ အခက္အခဲမ်ားစြာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါသည္။




No comments:

Post a Comment