Thursday, February 8, 2018

အဂၤ၀ိဇၹာ အၾကားအျမင္ေဗဒင္ပညာ

ပစၥည္းေပ်ာက္အေဟာမ်ား အဂၤ၀ိဇၨာပညာ၏ လ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္မ်ား

ပစၥည္းေပ်ာက္ႏွင့္ အဂၤ၀ိဇၨာ

          တစ္ေန႕သ၌ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္အတူ ကြ်ႏု္ပ္၏ သင္တန္းသားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ကုိေအာင္၀င္း၊ ကုိသက္ေ၀၊ ကုိလင္းလင္း၊ ကုိထြန္းလႈိ္င္တုိ႕ႏွင့္အတူ ေတာင္ဥကၠလာပ ေဟမ၀န္ေစ်းအတြင္းရွိ ကြ်ႏု္ပ္၏ေဗဒင္ ေဟာခန္းတြင္ ပစၥည္းေပ်ာက္အေဟာသင္ခန္းစာ အေသးစိတ္ရွင္ျပေနခ်ိန္ …
          ''ဆရာထြဋ္ေရ…. ဆရာထြဋ္ လုပ္ပါဦးဗ်ာ''
          အသံၿဗဲႀကီးႏွင့္ ေရာက္လာတာကေတာ့ ကြ်ႏု္ပ္၏မိတ္ေဆြ ပန္းထိမ္ဆရာ ကုိေထြးျဖစ္ပါသည္။
          ''ဘာလဲဗ် …. ကုိေထြးရ ၊ ခင္ဗ်ားကလည္း အလန္႕တၾကား''
          ''ဆရာထြဋ္ေရ ကူညီပါဦးဗ်ာ ၊ ကြ်န္ေတာ္ေရႊေပ်ာက္သြားလုိ႕''
          ကုိေထြးမွာ အေတာ္ကုိ ထိတ္လန္႕ေနသည့္ပုံသ႑ာန္ျဖစ္သည္၊ မ်က္ႏွာမွာ စုိးရိမ္စိတ္ေၾကာင့္ ဆီးေစ့ခန္႕ေလာက္သာရွိေတာ့သည္။
          ထုိအခါ ကြ်ႏု္ပ္၏ ဇနီးသည္ ေဒၚလွလွေဌး မွ
          ''ဆုိင္ထဲမွာ ေသခ်ာရွာၿပီးၿပီလား ကုိေထြး''
          ''ရွာၿပီးပါၿပီ မလွရယ္၊ ရွာတာမွ ေဒါင္းေတာက္ ေနတပဲ ၊ ဘယ္မွာက်သြားလည္း မသိပါဘူး''
          ကြ်ႏု္ပ္မွ ''ဘယ္လုိျဖစ္တာလည္း ကိုေထြး''
          ''ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ကစေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး ဆရာထြဋ္ရယ္၊ ဆြဲႀကိဳးတစ္ကုံးကုိ အေရာင္ တင္ေနတာအၿပီးသတ္ခါနီးမွ ''လခ်ိတ္''  ေပ်ာက္ေနလုိ႕ အေလးခ်ိန္က တစ္ပဲေလးေရြးေလာက္ရွိတာဆုိ ေတာ့ ကာလတန္ေၾကးနဲ႕ ေငြ (၃၅၀၀၀၀ိ/-) သုံးေသာင္းခြဲေလာက္ေတာ့တန္တာေပါ့''
          ကုိေထြးသည္ ကြ်ႏု္ပ္အားရွင္းျပေနရင္း နဖူးမွ စီးက်လာေသာ ေခြ်းမ်ားကုိ လက္ႏွင့္ သပ္ခ်လုိက္ သည္။         
          ကြ်ႏု္ပ္ကလက္မွ နာရီကုိၾကည့္လုိက္ရာ၊ ကြ်ႏု္ပ္၏ တပည့္ထဲမွ ေမာင္လင္းလင္းႏွင့္ ေမာင္ထြန္းလႈိင္က
          ''စေနေန႕ ၊ ဗုဒၶဟူးအခ်ိန္ပါ ဆရာ''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ ၿပဳံးလုိက္မိသည္။
          ကြ်ႏု္ပ္၏တပည့္ေက်ာ္မ်ားသည္ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ အေျခအတင္စကားေျပာေနစဥ္ သူတုိ႕သည္ အဂၤ၀ိဇၨာ အခ်ိန္တုိင္အား မွတ္ထားလုိက္ၾကသည္။
          (ေတာ္ေပစြ)
          ကြ်ႏု္ပ္မွ ''ဒီလုိလုပ္မယ္ကြာ ၊ ငါနဲ႕ ကုိေအာင္၀င္းဒီမွာအခ်ိန္နဲ႕ အရပ္မ်က္ႏွာေရြးလုိက္ဦးမယ္၊ မင္းတုိ႕ အဖြဲ႕ကုိေထြးနဲ႕ ေရႊ၀ုိင္းရွာေပးလုိက္ၾကဦး။
          ''ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ''
          ကုိလင္းလင္းတုိ႕ အဖြဲ႕ ကုိေထြးဆုိင္ ကုိ ေရႊရွာရန္ ထြက္သြားခ်ိန္တြင္

          ''ကဲ …. ကုိေအာင္၀င္းစာရြက္တစ္ရြက္ယူၿပီး အခ်ိန္တုိင္ေရးဗ်ာ ၊ စေနေန႕ ေန႕လည္(၂)နာရီခြဲဆုိ ေတာ့ ဗုဒၶအခ်ိန္ေပါ့''

 ေန႕တုိင္တြင္ ေရႊမွာ (န၀င္း)တြင္ ရပ္တည္ေနၿပီး အခါတုိင္တြင္ (မူလ)မွာ ရပ္တည္ေနပါသည္။
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ တပည့္ေက်ာ္ ကုိေအာင္၀င္းအား
          ''အခ်ိန္တုိင္းမွာ ေရႊ (န၀င္း) စီးေနတယ္။ ေန႕တုိင္မွာလည္း ေရႊက (မူလ)မွ ရပ္တည္ေနတဲ့အား ေၾကာင့္ ဒီေရႊလုံး၀အရွင္းမေပ်ာက္ႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ နိဂုိရ္ ၊ ယာယီကိန္းနဲ႕ ျပန္ၾကည့္ရင္ ေန႕တုိင္ကနဂုိရ္ျဖစ္ ႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ နိဂုိရ္၊ ယာယီကိန္းနဲ႕ ျပန္ၾကည့္ရင္ ေန႕တုိင္ကနိဂုိရ္ျဖစ္ၿပီး၊ အခ်ိန္တုိင္က ယာယီ ျဖစ္ေနတယ္၊ ရွာရင္ခက္လိမ့္မယ္၊ ယာယီသေဘာက မူလေနရာမွာ မရွိဘူး။ ေနရာေရႊ႕သြားႏုိင္တယ္''
          ''ဆရာထြဋ္ေပ်ာက္တဲ့ သူေမြးနံက အဓိကလား၊ ေပ်ာက္တဲ့ ပစၥည္းကအဓိကလား''
          ''ဒါကရွင္းပါတယ္ ကုိေအာင္၀င္း၊ သူ႕ေမြးနံက ေပ်ာက္တာမဟုတ္ဘူး။ ပစၥည္းကေပ်ာက္တာ၊ ေပ်ာက္တဲ့ပစၥည္းကုိ အဓိကယူရမယ္''
          ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္သား စကားစျဖတ္ကာ ကုိေထြး၏ ပန္းထိန္းဖုိသုိ႕ၾကည့္လုိက္ရာ
          (အားပါးပါး ေရႊ၀ုိင္းရွာေနတဲ့ လူေတြမနည္္းပါလား)
          ကုိေထြး၏ ဆုိင္တြင္ ေရႊေပ်ာက္ရွာပုံေတာ္ဖြင့္ေနၾကေသာ လူအုပ္ကုိၾကည့္၍ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕ ႏွစ္ဦးသား လန္႕သြားသည္။
          ကြ်ႏု္ပ္၏ တပည့္မ်ားအပါအ၀င္ လူ(၁၀)ေယာက္ခန္႕သည္ ဆုိင္တြင္းမွ ပစၥည္းမ်ားကုိ ေျမလွန္ရွာ ေနၾကသည္မွာ အလွဴတစ္ခုလုပ္ေနသည္လား ေအာက္ေမ့ရသည္။
          ''ကဲ ကုိေအာင္၀င္းေရ၊ ဒီအတုိင္းရွာေနလုိ႕ကေတာ့ ဒီေန႕ေတြ႕မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ရွာေဖြရမည့္ အရပ္မ်က္ႏွာကုိ အင္း၀ရွင္ႀကီးလကၤာနဲ႕ ေရြးလို္က္ရေအာင္''
          ''ေန႕အဌလဂ္မွာ ဗုဒၶတုိင္က တနလၤာၿဂိဳလ္မွာ လာရပ္တည္ေနတယ္၊ အဲဒါကုိ အင္း၀ရွင္ႀကီးနဲ႕ ျပန္ ၾကည့္ရင္ အဲဒီေနရာက အေရွ႕အရပ္ကုိ ျပန္က်ေနတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႕ရွာေနတဲ့ ေနရာက အေနာက္ေတာင္ ေထာင့္မွာ၊ ကဲလာဗ်ာ ကုိေအာင္၀င္း၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ သြားရွာရေအာင္''
          ေျပာေျပာဆုိဆုိ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ကုိေအာင္၀င္း ႏွစ္ေယာက္သား ကုိေထြးဆုိင္ဆီသုိ႕ လာခဲ့ၾကသည္။
          ''ကုိေထြးေရ၊ ရွာေနတဲ့သူေတြကုိ ခဏေလာက္ ရပ္ခုိင္းလုိက္ပါဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ တစ္လွည့္ ရွာလုိက္ၾကရေအာင္''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ ကုိေထြးပန္းတိမ္ခန္း၏ အေရွ႕ဘက္အျခမ္းရွိ အခင္းျပားကုိ ဆြဲလွန္လုိက္ရာ ထုိအခင္း ျပားေပၚတြင္ ရပ္ေနေသာ ကုိေထြးမွာ
          ''ကၽြန္ေတာ္ ဖယ္ရမလား ၊ ကုိထြဋ္''
          ''ရတယ္ ကုိေထြး၊ ကြ်န္ေတာ္ပဲ လွန္လုိက္မယ္''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေျပာေျပာဆုိဆုိ ထုိအခင္းျပားကုိ ဆြဲမလုိက္ရာ ကုိေအာင္၀င္းမွ
          ''ဟာ ဟုိမွာ ေတြ႕ၿပီ ၊ ေတြ႕ၿပီ ၊ ဆြဲႀကိဳး ''လခ်ိန္ေလး'' ကိုေထြး ဒီဟာေလးလား''
          ''ဟုတ္တယ္ဗ်ဳိ႕ ၊ ဟုတ္တယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ ေပ်ာက္သြားတာ ဒီလခ်ိတ္ေလးပဲ၊ ကုိထြဋ္နဲ႕ ကုိေအာင္၀င္းကုိ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာဗ်ာ''
          ''ကြ်န္ေတာ့္ကုိ သိပ္ေက်းဇူးတင္မေနနဲ႕ဦး ၊ ဆရာထြဋ္ကုိ ေက်းဇူးတင္ရမွာ ဆရာက ရွိတဲ့ေနရာမွာ အတိအက်တြက္ေပးလုိ႕ ရွာလုိ႕လြယ္တာ''
          ''ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ၀မ္းသာလုိ႕ ၊ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ့္၀င္ေငြက တစ္ရက္မွ (၃၀၀၀ိ/-)သုံးေထာင္ရွိတာ ၊ ဒါေလးေပ်ာက္သြားလုိ႕ကေတာ့ (ေသၿပီဆရာ)လုိ႕ ေအာ္ရမွာ''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ ကုိေထြး၏ၿပဳံးရႊင္ေနေသာ မ်က္ႏွာအားၾကည့္ရင္း ရင္တြင္းမွ ပီတိျဖစ္မိသည္။
          ''ဒီလုိ ကုိေထြးရဲ႕ ၊ ကုိေထြးတုိ႕က က်ေပ်ာက္တဲ့ ေနရာကုိ အဓိကထားၿပီးရွာေနၾကတာ၊ တကယ္ေတာ့ ေပ်ာက္တဲ့အခ်ိန္က ယာယီခ်ိန္မွာဆုိေတာ့ အေရႊ႕အေျပာင္းျဖစ္သြားၿပီး ေနရာေရႊ႕သြားတာ''


 (ကုိေထြး၏ ပန္းတိမ္ဖုိသည္ (ေတာင္)ဘက္ကုိ မ်က္ႏွာ လွည္ထားသည္)
          နဂုိရ္ခ်ိန္မွာ ပစၥည္းေပ်ာက္ရွာလုိလြယ္တယ္၊ ယာယီခ်ိန္မွာပစၥည္းေပ်ာက္ရင္ ရွာရခက္တယ္၊ ျပန္ေတြ႕တာ၊ မေတြ႕တာကေတာ့ ၿဂိဳလ္အေနအထားေတြ ျပန္ၾကည့္ရမွာပဲ''
          ထုိအခ်ိန္တြင္ ကုိေထြးဆုိင္ေရွ႕ုမွ ေဒၚခင္၀င္းသည္
          ''ကုိေထြးေရ ၊ ေနာက္တစ္ခါ ပစၥည္းေပ်ာက္ရင္ မပူရေတာ့ဘူး၊ ဆရာထြဋ္နဲ႕ တုိင္ပင္လုိက္ရုံပဲ''
          ''ဟာ … မလုပ္ပါနဲ႕ဗ်ာ ၊ ေတာ္ၾကာေဗဒင္ဆရာကေန ပစၥည္းေပ်ာက္ဆရာျဖစ္ေနဦးမယ္''
          ဘယ္သူေတြ ဘာပဲေျပာေျပာ၊ ဒီေန႕အဖုိ႕ေတာ့ ကုိေထြး တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္လုိ႕မဆုံး ၊ တၿပဳံးၿပဳံး ျဖစ္ေနပါေတာသည္။

အယူေတာ္မဂၤလာပညာႏွင့္ ပစၥည္းေပ်ာက္ရွာျခင္း

          ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕အဖြဲ႕အိမ္သုိ႕ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္တြင္ မနက္က ကုိေထြးေရႊေပ်ာက္သည့္ကိစၥကုိ ျပန္လည္ စားၿမဳံ႕ျပန္ရင္း ရယ္လုိက္ေမာလုိက္ႏွင့္ စကားေျပာေနခ်ိန္တြင္
          ''ဆရာထြဋ္ေရ …. ဆရာထြဋ္''
          ဒုတိယေျမာက္ေခၚသံၾကားရျပန္၍ အင္း ဒီတစ္ေယာက္လည္း ဘာေပ်ာက္ျပန္ၿပီလည္း မသိဘူး၊ သမီးေရ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘယ္သူလည္း မသိဘူး၊ ၿခံတံခါးသြားဖြင့္လုိက္ပါဦး''
          ''ေၾသာ္ အန္တီမုိး ပါလား ၊ လာလာ ၀င္ခဲ့ပါ''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ သမီးငယ္ ၿခံတံခါးသြားဖြင့္ေနခ်ိန္တြင္ ေျပာေနေသာ အသံေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕၏ ႏွစ္အိမ္ ေက်ာ္မွာ ဦးေသာင္းစိန္၏ ဇနီး ေဒၚမုိးမုိးဆုိတာ ၊ သိလုိက္ရေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္ကထပ္ဆင့္၍ ေလာကြတ္ လုပ္လုိက္ရသည္။
          ''ေဒၚမုိးမုိးပါလား ၊ ၾကြပါခင္ဗ်ာ ၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီရမလဲ''
          ''ဆရာေရ  ၊ ေျပာကုိ မေျပာခ်င္ပါဘူး၊ မနက္ကေစ်းကျပန္လာေတာ့ ေၾကြးသိမ္းလာတဲ့ ေငြ(၅)ေသာင္းကုိ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲထည့္ၿပီး စားပြဲခုံေပၚတင္ထားလုိက္တာ ၊ ထမင္းဟင္းခ်က္္ၿပီးမွ သတိရတာနဲ႕ အိမ္ေရွ႕ထြက္ၿပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ ပုိက္ဆံအိတ္မရွိေတာ့ဘူး ၊ ကြ်န္မလည္း         
ငါအထားမွားတာပဲလုိ႕ ထင္ၿပီး အျခားေနရာေတြမွာပါ လုိက္ရွာလုိက္တာ၊ တစ္အိမ္လုံးလည္းႏွံ႕ေနၿပီ ၊ အိမ္ကုိ ဘယ္သူမွလည္း မလာဘူး၊ ကြ်န္မနဲ႕ ကေလးပဲရွိတာ၊ ကေလးကလည္း စကားတတ္ခါစဆုိေတာ့ သူလည္းယူတာမျဖစ္ႏုိင္ဘူး''
          ေဒၚမုိးမုိးသည္ မေျပာခ်င္ဘူးဟုဆုိၿပီး၊ ေျပာလုိက္သည့္ စကားေတြမွ ဒရစပ္၊ စက္ေသနပ္ပစ္လုိက္ သလား ေအာက္ေမ့ရသည္။
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ အဂၤ၀ိဇၨာတုိင္ထူရန္ လက္မွနာရီအားၾကည့္လုိက္သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ဇနီးသည္ သမီးအႀကီးမဇင္မာစုိးထြဋ္အား
          ''ဟဲ့ သမီးႀကီး အိပ္ရာေတြသြားခင္းစမ္း ၊ နင့္အေဖ ပင္ပန္းလာၿပီ၊ ေစာင္ေတြကုိ ေသခ်ာခါၿပီးေခါက္ ေနာ္၊ မုိးဦးက်ဆုိ ပုိးေကာင္ေတြ ဘာေတြ၀င္ေနတတ္တယ္''
          ကြ်ႏု္ပ္သည္ လက္မွနာရီကုိ မၾကည့္ေတာ့ဘဲ၊ သူတုိ႕သားအမိ ေျပာဆုိသံကုိ နားေထာင္ေနလုိက္မိ သည္။
          ဒီမွာက ပစၥည္းေပ်ာက္လာေမးခ်ိန္၊ ဇနီးသည္က အိပ္ရာေပၚက ေစာင္ေတြခါၿပီး ေခါက္ခုိင္းေနခ်ိန္ ကြ်ႏု္ပ္ဘာမွ မစဥ္းစားေတာ့ပါ။
          ''ကဲ …. ေဒၚမုိးမုိး အိမ္ျပန္ၿပီး ခင္ဗ်ား အိပ္ရာထဲမွာ ျပန္ရွာ၊ ေစာင္ေတြကုိ ေသခ်ာလွန္ရွာ၊ ေတြ႕မေတြ႕လည္း ဒီညအေၾကာင္းျပန္ဦး''
          ေဒၚမုိးမုိသည္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႕ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္မွ ျဖစ္သျဖင့္ အက်ဳိးအေၾကာင္းကုိ ျပန္ေျပာ၇န္မွာလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
          (၁၅)မိနစ္ခန္႕ၾကာေသာအခါ
          ေဒၚမုိးမုိးတစ္ေယာက္ အိမ္ေပၚသုိ႕ သုတ္သုတ္ ၊ သုတ္သုတ္ ႏွင့္ ျပန္တက္လာကာ
          ''ေတြ႕တယ္ဆရာေရ ၊ ဆရာေျပာလုိက္တာ ကြက္တိပါပဲ ၊ အိပ္ရာထဲက ေစာင္ေတြေအာက္ေရာက္ ေနတယ္။
          ကၽြန္မသားေလးေလ၊ ပုိက္ဆံအိတ္ကုိ ေဆာ့စရာမွတ္ၿပီး အိပ္ရာထဲမွာ ယူေဆာ့ရင္းနဲ႕ ေစာင္ေတြ ေအာက္ေရာက္သြားတာျဖစ္လိမ့္မယ္။
          ေျပာေျပာဆုိဆုိ ေဒၚမုိးမုိးသည္ ဥာဏ္ပူေဇာ္ခ အားဘုရားစင္ေရွ႕ရွိ ဖန္ခြက္တြင္း ကန္ေတာ့ထုိးကာ  ထည့္ၿပီး ဘုရားကုိ ဦးခ်လုိက္သည္။
          ''ျပန္ဦးမယ္ဆရာေရ၊ အိမ္ကအမ်ဳိးသားျပန္လာရင္ ဒီကိစၥကုိ သိသြားလုိ႕ကေတာ့ မလြယ္ဘူး''

          ေဒၚမုိးမုိး အိမ္ေပၚမွျပာျပာသလဲ ျပန္ဆင္းသြားသည္ကုိ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ေငးၾကည့္ေနရင္းမွ ေရွးပညာရွိ ႀကီးမ်ားထားခဲ့ေသာ ဇမၺဴဒီပါလက္ယာေတာင္ကြ်န္း ၾသဘာနိမိတ္ထြန္းဆုိသည့္ စကားသည္ လြန္စြာမွန္ပါ လား ဟူ၍  ေတြးေတာမိရင္း သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာႏွင့္ ေရွးပညာရွိမ်ားအား စိတ္ထဲမွ ဦးညြတ္၍ ကန္ေတာ့ လိုက္မိပါေတာ့သည္။



No comments:

Post a Comment