Thursday, March 8, 2018

အဂၤ၀ိဇၹာပညာ


မရဏကန္စြန္းရွင္ ႏွင့္ ၿမိဳင္ေဟ၀န္မွ
လူစိမ္းတစ္ေယာက္

        တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေဟမ၀န္ေစ်းအတြင္း အလြန္ နာမည္ႀကီး၍ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေသာ ဗိုလ္ထြဋ္ (လက္ဖက္ရည္ဆိုင္)၌ လက္ဖက္ရည္က်စိမ့္ တစ္ခြက္ကို မွာေသာက္ရင္း ဟိုဟိုဒီဒီ ေရာက္တတ္ရာရာ မ်ားကိုေတြးေတာ၍ ဆိုင္အျပင္ဘက္မွ သြားလာလႈပ္ရွား ေနသူမ်ားကို ေငးေမာၾကည့္မိေနစဥ္ အရပ္ျမင့္ျမင့္၊ ရုပ္ေခ်ာေခ်ာ၊ မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ရွပ္အက်ီၤလက္တိုကို သပ္ရပ္စြာ၀တ္ဆင္ထားသည့္ လူငယ္တစ္ဦးသည္ ကြ်ႏု္ပ္ထိုင္ေနသည့္ စားပြဲခံုရွိရာ သို႔ တန္းတန္းမတ္မတ္၀င္လာရင္း - - -
          ''ဆရာကြ်န္ေတာ္ကို ဒီခံုမွာ ထုိင္ခြင့္ျပဳပါဆရာ'' ကြ်ႏု္ပ္သည္ ထိုသူငယ္အား တစ္ခါဖူးမွ် မျမင္ဖူးပါ။ သူကေတာ့ ကြ်ႏ္ုပ္ကို သိေနပံုရသည္။
          ကြ်ႏ္ုပ္မွထိုသူငယ္အား ''ေမာင္ရင့္ကို ဦးမသိဘူး မင္းကဘယ္သူတုန္း'' ကြ်န္ေတာ့္နာမည္က လင္းလင္းပါ ဆရာ၊ ဂမၻီရဆန္းၾကယ္မဂၢဇင္းမွာ ဆရာ့ေဆာင္းပါးေတြကို မလြတ္တမ္းဖတ္ေနတဲ့ ဆရာရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ တစ္ေယာက္ပါ။ ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္က ပန္းထိမ္လုပ္ငန္းပါဆရာ၊ ဒီေစ်းထဲက ၀င္းပပေရႊဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။
          ''ေၾသာ္၊ ၀င္းပပေရႊဆိုင္ကကိုး -- သိတယ္၊ သိတယ္၊ ဒီဆိုင္က ေဟမ၀န္ေစ်းႀကီးထဲမွာ နာမည္ႀကီး ေရႊဆိုင္္ပဲ''
          ကြ်ႏ္ုပ္မွ ထိုသို႔ ေထာက္ခံေပးလိုက္သျဖင့္ ထိုသူငယ္မွာ အနည္းငယ္ရဲတင္းသြားၿပီး ဆက္လက္၍
          ''ကြ်န္ေတာ္အမ်ိဳးသမီးက ဒီေစ်းထဲမွာ စာအုပ္အငွားဆိုင္ ဖြင့္ထားတယ္ဆရာရဲ႕ ''ခိုင္သဇင္'' ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ေလ။ ကြ်န္ေတာ္က အလုပ္အားရင္း ဆရာေရးတဲ့ေဆာင္းပါးေတြပဲ အၿမဲရွာဖတ္ေနတာ''
          ထိုအခ်ိန္တြင္ စားပြဲထိုးေလးမွ ေမာင္လင္းလင္းေရွ႕သို႔ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ လာခ်ေပးသျဖင့္  ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏွစ္ဦး စကားစျပတ္သြားသည္။
          ထိုလူငယ္မွ''ေဟ့ ညီေလး၊ဆရာ့အတြက္ပါ ေနာက္တစ္ခြက္ ေပးကြာ''
          ''ေတာ္ပါပီ ေမာင္လင္းလင္း၊ ဆရာ အခုပဲ ေသာက္ၿပီးပါၿပီ၊ ဒါနဲ႔ညီေလးက ကိစၥအထူးရွိလုိ႔လား''
          ''ဟုတ္ကဲ့၊ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မရွိပါဘူး ဆရာ၊ ဒါေပမဲ့ ရင္ထဲမွာ မရွင္းတာေလး တစ္ခုရွိလို႔''
          ကြ်ႏ္ုပ္မွ ''ေဗဒင္ေဟာမယ္ဆိုရင္ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ဆရာမေဟာပါဘူး၊ သဘာ၀လည္း မက်လို႔ပါ''
          ''ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ၊ ကြ်န္ေတာ္က ေဗဒင္ေမးမလို႔ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူမ်ားေတြ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ေဗဒင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ယၾတာေတြကို သိပ္မရွင္းလို႔ပါ''
          ''ဘာကို မရွင္းတာလည္း ေမာင္လင္းလင္းရဲက''
          ''ေၾသာ္၊ ဒီလိုပါ မေန႔က ကြ်န္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္း တနဂၤေႏြသား တစ္ဦးက သူ႔ရဲ႕အညြန္႔ျဖစ္တဲ့ တနလၤာနံ (ကန္စြန္း) ညြန္႔နဲ႕ သူ႔ရဲ႕အျမစ္ၿဂိဳလ္ျဖစ္တဲ့ စေနနံ (ႏွင္းဆီ) ပန္းကို လွဴတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ကန္စြန္းညြန္႔ေတြ ဘုရားလွဴေနတာေတြ႕ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးပဲ။ သူ႕ကို  ေမးၾကည့္ေတာ့လည္း ကန္စြန္းလွဴတာ ''ကံစြမ္း'' တယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။
                                             
                   ၂ (အညြန္႔)               ၂ (ကန္စြန္း)
                                             
                  -၁-                          -၁-
                                             
                   ၀ (အျမစ္)                ၀ (ႏွင္းဆီ)
                                             
          (အျမစ္အညြန္႔ပံုစံျပ)
          ကြ်ႏ္ုပ္မွ၊ အင္း - - - ဒီလိုကိစၥေတြက ဒီေခတ္မွာ ေတာ္ေတာ္ေခတ္စားေနၾကတယ္။ ဒါကလည္း သူတို႔ေတြ သေဘာမေပါက္ ၾကေသးလို႔ပါ။
          ''ဒီလိုကြ ေမာင္လင္းလင္းရဲ႕၊ ဒို႔အားလံုးက ဗုဒၶဘာသာ လူမ်ိဳးေတြဆိုေတာ့ ဘုရားရွင္ကိုလွဴတာ ေစတနာ (၃)တန္ ျပဌာန္းၿပီး လွဴၾကတာ၊ ၾကည္ညိဳစိတ္၊ သဒၶါစိတ္အျပည့္နဲ႔ ေစတနာကို ေရွ႕တန္တင္ၿပီး လွဴၾကတာ၊ ဘာကိုပဲလွဴလွဴ လွဴလို႔ရပါတယ္။ ဟိုးတုန္းက ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္ေတာ္ေတြမွာလည္း ဘုရားရွင္ကို ျမက္လွဴ တာတို႔၊ သဲလွဴတာတို႔ ရွိခဲ့ဖူးတာဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ ဘုရားရွင္ကို ေစတနာထားၿပီး လွဴတာထက္ မိမိအက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး လွဴတာက ပိုမ်ားေနတယ္။
          ဥပမာကြာ မင္းအခုေျပာတဲ့ ကန္စြန္းညြန္႔ကို လွဴတယ္ကြာ၊ ဘာေၾကာင့္လဲ ကံစြမ္းေအာင္လို႔၊ ဟုတ္ၿပီ ဒါဆိုရင္ ဆရာတစ္ခုေျပာမယ္။ ေမာင္လင္းလင္း သဘာ၀က်က်စဥ္းစားေနာ္။
          ကန္စြန္းညြန္႔ဆိုတာ အမ်ားကဟင္းအျဖစ္နဲ႔ ေၾကာ္ခ်က္စားတာလား၊ ပန္းအျဖစ္နဲ႔ ဘုရားကို လွဴတာကို ေတြ႕ဖူးလား''
          ''ဟင္းအျဖစ္ ေၾကာ္၊ ခ်က္စားတာပါ ဆရာ''
          ''ေအးဟုတ္တယ္၊ ဒါဆိုရင္ အဲဒီတနလၤာနံ ကန္စြန္းေနရာမွာ ကံ့ေကာ္ဆိုတာက အမ်ားက ဘုရား လွဴတဲ့ ပန္းအျဖစ္နဲ႔ ပညတ္ခ်က္နဲ႔ လွဴေနတာ သဘာ၀ေကာက်မသြားဘူးလား''
          ''ဟုတ္ကဲ့ပါ ဆရာ၊ ကြ်န္ေတာ္သေဘာေပါက္ပါၿပီ။ ကံ့ေကာ္ဆိုတာလည္း တနလၤာနံ ပညတ္ပါပဲ''
          ''ေအး၊ သူတို႔အယူအတုိင္း ေျပာရရင္ေတာ့ ကံ့ေကာ္ဟာ ကံေကာ္တာပဲ မဟုတ္ဘူးလား''
                                                       
                             ၂ (ကန္စြန္း)             ၂ (ကံ့ေကာ္)
                                                       
                           -၁-                        -၁-
                                                       
                                                       
                                                       
                   (သူရဇၨတိုင္)              (သူရဇၨတိုင္)
          ''ကဲ၊ ဒါဆိုရင္ ေနာက္တစ္မ်ိဳး ထပ္ၾကည့္လိုက္ရေအာင္၊ မူလမဟာဘုတ္မွာ (၆)ၾကြင္းရင္ မရဏာၿဂိဳလ္ ဟာ တနလၤာ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ မရဏၿဂိဳလ္ကို စိတ္တစ္ခုအေနနဲ႔ မိမိအက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး ဘုရားရွင္ကိုလွဴရင္ အက်ိဳးရွိပါဦးမလား။    
          ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မဟာဘုတ္ပညာခန္းႏွင့္ အဂၤ၀ိဇၨာ ပညာခန္း ႏွစ္ခုအား ယွဥ္၍ျပလိုက္ရာ ေမာင္လင္းလင္းဆိုေသာ လူငယ္ကေလး၏ မ်က္ႏွာမွာ ဖားကန္႔တြင္ေက်ာက္ေအာင္သြားေသာ ေက်ာက္တူးသမား မ်က္ႏွာကဲ့သို႔ လင္းလက္ ေတာက္ပသြားကာ- - -
          ''ဟာ၊ ဟုတ္လုိက္ေလဆရာရယ္၊ မွန္လုိက္တာ၊ အဲဒါကို ကြ်န္ေတာ္မစဥ္းစားမိဘူး''
          ''ေအး၊ အဲဒါဆိုရင္ ဆရာေနာက္တစ္ခု ထပ္ရွင္ျပဦးမယ္''
          ''ေတာင္တြင္းႀကီးဆရာေတာ္ ခင္ႀကီးေဖ်ာ္ရဲ႕ က်မ္းရင္းလကၤာထဲမွာ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ ''အထက္မွာ ေဆာင္ပန္း၊ ေအာက္ မွာ နင္းၾကမ္း၊ တစ္ခန္း ယူမွီးၾက''ဆိုတဲ့ စာပိုဒ္အရ အထက္မွာရွိတဲ့ ၿဂိဳလ္ (၃)လံုး ကို ဘုုရားလွဴမယ္၊ အေဆာင္ အျဖစ္ ထားမယ္၊ အမည္ေပးမယ္၊ အဲဒီလိုကိစၥေတြမွာ ေအာက္(၃)လံုးမွာ ရွိတဲ့ ၿဂိဳလ္ေတြကို (နာမ္)ပိုင္း နင္းႀကမ္းအျဖစ္ သံုးရမယ္။
          တနဂၤေႏြ သားတစ္ဦးဟာ မိမိရဲ႕ နာမ္ပိုင္းျဖစ္တဲ့ (စေန) ၿဂိဳလ္ ေလာဘ၊ ေဒါသကို ပယ္သတ္ၿပီး ရုပ္ပိုင္းျဖစ္တဲ့ (တနလၤာၿဂိဳလ္) ကံ့ေကာ္ပန္းကို ဘုရားရွင္ကို လွဴဒါန္းရမွာျဖစ္တယ္။ ရွင္းရဲ႕လား ေမာင္လင္းလင္း''
          ''ဟုတ္ကဲ့ ရွင္းပါတယ္ဆရာ၊ အဲဒါကို အျမစ္ အညြန္႔ မတြန္႔ေစရ ပညာခန္းလို႔ ေခၚတာေပါ့ေနာ္''
          ''ေအး၊ ဟုတ္တယ္၊အျခားေန႔ေတြလည္း အဲဒီလိုပဲသံုးရမွာပဲ''
          ''ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာရယ္၊ ဒါဆိုရင္ ကန္စြန္းရြက္ကို ကံစြမ္းတယ္ဆိုၿပီး လုိက္လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြ အတြက္ေတာ့ ဒီစကားေတြက ေတာ္ေတာ္ကို တန္ဖိုးရွိမွာပဲ---''
          ''အဲဒီေတာ့ ဆရာရယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္သိလို အမ်ားျပည္သူ ေတြပါသိေအာင္ ေဆာင္းပါးေလးေရးၿပီး ပရိတ္သတ္ကို တင္ျပေပးပါလား''
          ''ေအးပါကြာ၊ ဆရာလည္း ဒီအေၾကာင္း ''ဂမီၻရဆန္းၾကယ္'' မဂၢဇင္းမွာေရးဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားပါ''
          ''ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာရယ္''












No comments:

Post a Comment